Aralık 19, 2014

Hediye Müptelası Ben!


Selam!
Ben bir hediye müptelasıyım! Kesinlikle öyleyim, birilerinin bana hediye alması beni çok mutlu ediyor. Muhtemelen mutlu olmayan da yoktur öyle değil mi? :)
Şimdi böyle söyleyince sanki herkesten bir hediye bekliyormuşum gibi olmuş olabilir. Yanlış anlaşılmalara mahal vermeyelim. Nasıl desem, bir hediye almak bana kendimi değerli hissettiriyor. Beni düşünmüşte almış diye mutlu oluyorum içten içe. Özellikle hediyeyi sevdiğim bir insan alıyorsa.

Geçen doğum günümde küçük kuzenim elleriyle -kendi çapında- bir bileklik yapmış, koyacağı kutuyu bile kendi yapmış :) Bilekliği normalde takmayabilirim -ki o gün hep bileğimdeydi- ama çok sevindiğim kesin :) Ayrıca saklıyorum hala :))

Ben aldığım hemen hemen her hediyeyi saklarım. Sadece hediye olması şart değil, arkadaşlarımın bana kağıda yazdığı küçük notlar, çok isteyerek gittiğim bir tiyatronun bileti, resimler vesaire. Tüm bunları koyduğum bir kutum bile var -süslü bir ayakkabı kutusu!! :)

Not: Kesinlikle böyle bir şey yapmalısınız!

Bu arada bu hediye mevzusu nereden açıldı:
Yılbaşı çekilişi yapmıştık arkadaşlarla aramızda, annemle ne alsam konuşurken yıllar önce ilkokulda katıldığım çekiliş aklıma geldi.

İlkokuldayız ve ilk defa yılbaşı çekilişine katılıyorum. Herkes adını kağıda yazıyor ve çekilmeye başlanıyor tek tek. 40 kişilik sınıf kim bilir bana kim çıkar derken bir erkek çıkıyor. Bir kız olarak ne alacağımı da bilemiyorum tabii. Anneme söylüyorum hemen, çocuğun beşiktaşlı olduğunu ögrenince gidip ona güzel bir beşiktaş hırkası alıyoruz (hediyeyi abarttığımın hiç farkında değilim o sıra). Neyse işte hediyeleri verme zamanı geliyor, herkes birbirlerine hediyeleri vermeye başlıyor, ben böyle güzel bir hediye vermiş olmanın mutluluğunu yaşıyorum o an. Çocukta memnun tabii.

Neyse gelelim benim hediyeme. Ben de bir erkeğe çıkmışım (şimdi kim olduğunu hiç hatırlamıyorum). Geldi bana hediyemi verdi.
 İlk yılbaşı hediyem, heyecanla kaptım elinden ve ne olsa beğenirsiniz. Bir Hesap Makinesi! Aman Tanrım tamda ihtiyacım olan şey:) Bozuntuya vermedim teşekkür ettim ve o zaman anladım ki ben o çekiliş olayını çok abartmışım. Muhtemelen hesap makinesini çocuk evden getirmişti, şimdi gülüyorum çok komik geliyor ama o an için büyük hayal kırıklığıydı.

DEĞİL Mİİ

İlk yılbaşı hediye hikayem buydu işte, halbuki ben bir çerçeveye bile razıydım o an...
O günden bu güne dek hiçbir yılbaşı çekilişine katıldığımı hatırlamıyorum. Bu sefer bir değişiklik yapıp katıldım.




Bu yılbaşında abartısız ama hoş bir şeyler alacağım! Bakalım bana ne gelecek, ben yine heyecanla bekliyorum, umudumu kaybetmedim :)


0 yorum:

Yorum Gönder

Sen de fikirlerini bizimle paylaş :)
Hakaret içeren ve reklam amaçlı yapılan, link içeren yorumlar yayınlanmayacaktır.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...